Ludzie postrzegają życie i to co ich spotyka, jako przeszkody do pokonania oraz oczekują, że zawsze (najczęściej w przyszłości) będzie dobrze. Ale "dobrze", tak naprawdę, samo się nie zrobi. Taka postawa rodzi w nas różne nieprzyjemne myśli i uczucia, które nawarstwiając się prowadzą od apatii, niechęci i przemęczenia po różne choroby psychosomatyczne.
W szkole, w domu czy w pracy większość z nas nie dowiaduje się jak radzić sobie z życiem i jak odnaleźć w nim radość i spokój wewnętrzny. Dlatego warto wziąć sprawy w swoje ręce i odpowiedzialnie zająć się sobą. Postawa wdzięczności pozwala przejść nawet najtrudniejsze chwile, a praktykowana systematycznie zamieni tą życiową cytrynę w lemoniadę.
Wskazówki:
Na początek, obserwując siebie, możesz zobaczyć jak często w Twoim życiu gości wdzięczność i czy w ogóle ona się pojawia? Czy udaje Ci się ucieszyć z drobnych spraw, które wydarzają się w ciągu dnia, czy wszystko bierzesz za pewnik i oczywistość? Wdzięczność, to nie górnolotna idea, ale prostota.
Kiedy już zobaczysz, że jednak w Twojej egzystencji przeważa niechęć, rutyna, czy frustracja, możesz przełamać ten schemat mówiąc codziennie rano lub wieczorem trzy rzeczy, za które jesteś wdzięczny. Niby taka prosta sprawa, ale możesz napotkać tu trudności. Przyglądaj się swojemu oporowi i próbuj przechodzić go systematycznie dziękując za proste sprawy.
W trudnych życiowych sytuacjach kieruj wektor swoich myśli i emocji na znalezienie paru spraw na "tak". Początki mogą być trudne, jednak kiedy coraz częściej zaczniesz praktykować "widzenie światełka w tunelu" wybieranie wdzięczności stanie się łatwiejsze i automatyczne.
Każda duża zmiana zaczyna się od małych kroków. Życzę powodzenia w szukaniu wdzięczności w codziennym życiu, a co za tym idzie odnajdywaniu radości w prostych, wydawałoby się znanych sprawach.
Beata Rosłoniec
